മരണത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ മനുഷ്യൻ
അലക്സാണ്ടർ ജേക്കബ് പങ്കുവെച്ച ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ അത്ഭുതാനുഭവം

ജീവിതത്തിൽ ചില കഥകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവ വെറും കഥകളല്ലെന്ന് തോന്നും. മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില അനുഭവങ്ങൾ ചിലരുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കാറുണ്ടെന്ന് പലരും വിശ്വസിക്കുന്നു. മരണത്തിന്റെ വക്കിലെത്തി തിരികെ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. അത്തരം ഒരു അനുഭവമാണ് മുൻ ഡിജിപി അലക്സാണ്ടർ ജേക്കബ് ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പങ്കുവെച്ചത്.
എന്നാൽ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം കഥയല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതായി അദ്ദേഹം വിവരിച്ച അനുഭവമാണ് ഇത്. ആ സുഹൃത്തിന്റെ പേര് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ആ മനുഷ്യൻ ജീവിതാവസാനം വരെ താൻ അനുഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് അലക്സാണ്ടർ ജേക്കബ് അവകാശപ്പെടുന്നു.
ഒരു സാധാരണ വൈകുന്നേരം ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചപ്പോൾ
വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ സ്കൂളിൽ പ്ലസ് ടു പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു പതിനേഴുകാരൻ അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കാൻ നാട്ടിലെത്തിയിരുന്നു. പഠനത്തിൽ മിടുക്കനും ഭാവിയെക്കുറിച്ച് വലിയ സ്വപ്നങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്ന ആ യുവാവിന് അന്ന് സംഭവിക്കാനിരുന്നത് തന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം വീട്ടുപറമ്പിൽ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നതിനിടെയാണ് അപകടം സംഭവിച്ചത്. മഴക്കാലമായിരുന്നതിനാൽ പറമ്പ് മുഴുവൻ കരിയിലകളും കുറ്റിച്ചെടികളും നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവയ്ക്കിടയിലൂടെ നടക്കുന്നതിനിടെ പെട്ടെന്ന് കാൽപ്പാദത്തിൽ തീ കത്തുന്നതുപോലൊരു വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു.
താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു.
ഒരു വലിയ വിഷപ്പാമ്പ് ആക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
“എന്നെ പാമ്പ് കടിച്ചു…” എന്ന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.
അത് കേട്ടതും വീട്ടുകാരും അയൽക്കാരും പരിഭ്രാന്തരായി. അന്നത്തെ കാലത്ത് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ അടിയന്തര ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങൾ കുറവായിരുന്നു. വിഷം പടരാതിരിക്കാനെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ നാട്ടുകാർ പഴയ രീതികൾ പരീക്ഷിച്ചു. പുതിയ ബ്ലേഡ് ഉപയോഗിച്ച് കടിയേറ്റ ഭാഗം മുറിക്കുകയും വിഷരക്തം പുറത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ വിഷം അതിവേഗം ശരീരത്തിലുടനീളം പടരുകയായിരുന്നു.
അൽപ്പസമയത്തിനകം അവന്റെ ശരീരം തളർന്നു. കണ്ണുകൾ മുകളിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. സംസാരശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ പൂർണ്ണമായും അബോധാവസ്ഥയിലായി.
വീട്ടുകാർ ഉടൻ തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അവിടെ ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രമുഖ ഫിസിഷ്യൻ രോഗിയെ വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. ഹൃദയമിടിപ്പ് കണ്ടെത്താനായില്ല. ശ്വാസോച്ഛ്വാസം നിലച്ചിരുന്നു. കണ്ണുകളുടെ പ്രതികരണവും നഷ്ടമായിരുന്നു.
നേരം രാത്രി പത്തരയോടടുത്തിരുന്നു.
ഒടുവിൽ ഏറെ ദുഃഖത്തോടെയാണ് ഡോക്ടർ ബന്ധുക്കളെ സമീപിച്ചത്.
“ക്ഷമിക്കണം… കുട്ടി മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴികളിൽ കരച്ചിലുയർന്നു.
അച്ഛൻ തകർന്നുപോയി.
മകന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന ഒരു പിതാവിന്റെ ഹൃദയം ആ നിമിഷം പിളർന്നുപോയി.
മൃതദേഹം മോർച്ചറിയിലേക്ക് മാറ്റാനുള്ള നടപടികൾ നടക്കുന്നതിനിടെയാണ് മൂന്ന് മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ ഡോക്ടറെ സമീപിച്ചത്.
“സർ, ഈ മൃതദേഹത്തിൽ ഒരു പരീക്ഷണം നടത്താൻ അനുവാദം ലഭിക്കുമോ?” അവർ ചോദിച്ചു.
അന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ മെഡിക്കൽ ഗവേഷണത്തിനായി ചില പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു.
ഡോക്ടർ മറുപടി പറഞ്ഞു:
“ഇനി ഈ ശരീരത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശമില്ല. മാതാപിതാക്കളുടെ അനുമതി വേണം.”
വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരെ അച്ഛന്റെ അടുത്തെത്തി.
മകന്റെ മരണവാർത്തയിൽ തകർന്ന ആ മനുഷ്യൻ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“എന്റെ മോൻ ഇനി തിരിച്ചുവരില്ലല്ലോ… നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് ചെയ്തോളൂ…”
ഇവിടെയാണ് കഥ അത്ഭുതകരമായ വഴിത്തിരിവിലേക്ക് പോകുന്നത്.
ആ സുഹൃത്ത് പിന്നീട് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ഡോക്ടർ മരണം സ്ഥിരീകരിച്ച നിമിഷം മുതൽ താൻ തന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
താൻ ആശുപത്രിമുറിയുടെ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് സമീപം വായുവിൽ ഒഴുകിനിൽക്കുകയായിരുന്നുവെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവകാശവാദം.
താഴെ സ്വന്തം ശരീരം കിടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഡോക്ടർമാരും വിദ്യാർത്ഥികളും സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
ജനലിനപ്പുറം കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അമ്മയെയും അച്ഛനെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
സ്വന്തം മൃതദേഹത്തിനരികിൽ നിൽക്കുന്നവരെല്ലാം കാണാൻ കഴിയുമ്പോഴും അവരിൽ ആരും തന്നെ കാണുന്നില്ലെന്ന ബോധ്യം അദ്ദേഹത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആരും കേട്ടില്ല.
തൊടാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആർക്കും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.
താൻ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.
കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ആശുപത്രി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മതിലുകളും വാതിലുകളും തടസ്സമായില്ല.
ഒരുതരം ഭാരരഹിതാവസ്ഥയിൽ വായുവിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
നഗരത്തിന് മുകളിലൂടെ അദ്ദേഹം സഞ്ചരിച്ചുവെന്ന് പിന്നീട് വിവരിച്ചു.
ആ യാത്രക്കിടെയാണ് അത്ഭുതകരമായ ഒരു കാഴ്ച മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.
ഒരു വലിയ തുരങ്കം.
അകത്ത് ഇരുട്ട്.
എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റത്ത് അസാധാരണമായ ഒരു വെളിച്ചം.
ഭൂമിയിൽ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പ്രകാശം.
ആ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്തോറും മനസ്സിൽ വിവരണാതീതമായ സമാധാനം നിറഞ്ഞു.
ഭയമില്ല.
വേദനയില്ല.
സങ്കടമില്ല.
എല്ലാ ഭാരങ്ങളും ഇറക്കിവെച്ചതുപോലുള്ള ഒരു അനുഭവം.
അദ്ദേഹം ആ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തോ സംഭവിച്ചു.
ആരോ തന്റെ കാലിൽ ശക്തിയായി പിടിച്ചുവെന്ന തോന്നൽ.
തുടർന്ന് ഗംഭീരമായ ഒരു ശബ്ദം.
“നീ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ടതില്ല…”
“നിനക്ക് ഭൂമിയിൽ ഇനിയും ചെയ്യാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ട്…”
“തിരിച്ചുപോ…”
ആ ശബ്ദം എവിടെ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് അറിയില്ല.
ആരാണത് പറഞ്ഞതെന്നും അറിയില്ല.
എന്നാൽ ആ വാക്കുകൾ വ്യക്തമായി കേട്ടുവെന്നാണ് അദ്ദേഹം പിന്നീട് പറഞ്ഞത്.
അതിനുശേഷം ഒരു അദൃശ്യശക്തി തന്നെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളിയതായും അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു.
അതേസമയം ആശുപത്രിയിൽ മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പരീക്ഷണം തുടരുകയായിരുന്നു.
രക്തചംക്രമണം ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ ചില ദ്രാവകങ്ങൾ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അർദ്ധരാത്രിയോടെ അവർ ഒരു ചെറിയ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചു.
മരണപ്പെട്ടെന്ന് കരുതിയിരുന്ന ശരീരത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയ ചലനം.
ആദ്യത്തിൽ അവർക്ക് തന്നെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
അൽപ്പസമയത്തിനകം വിരലുകൾ അനങ്ങി.
പിന്നീട് കൈകൾ ചലിച്ചു.
അവർ ഉടൻ ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു.
ആദ്യത്തിൽ അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചില്ല.
എന്നാൽ പിന്നീട് ആശുപത്രിയിലെത്തി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അദ്ഭുതകരമായ സത്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു.
മരണപ്പെട്ടതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ആ യുവാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ ജീവന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തുകയായിരുന്നു.
അടുത്ത മണിക്കൂറുകളിൽ ഡോക്ടർമാർ തീവ്രപരിചരണം നൽകി.
ഒടുവിൽ യുവാവ് കണ്ണുതുറന്നു.
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കകം പൂർണ്ണ ആരോഗ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
തുടർന്ന് പഠനം പൂർത്തിയാക്കി.
സർക്കാർ സർവീസിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പോലീസ് വകുപ്പിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചു.
പല ഉയർന്ന പദവികളിലും ജോലി ചെയ്തു.
കുടുംബവും സമൂഹവും രാജ്യവും പ്രതീക്ഷിച്ച ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹം ജീവിച്ചു.
പതിനേഴാം വയസ്സിൽ അവസാനിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ജീവിതം പിന്നീട് പതിറ്റാണ്ടുകളോളം നീണ്ടു.
ഈ സംഭവത്തെ ശാസ്ത്രം എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കും എന്നത് ഇന്നും ചർച്ചാവിഷയമാണ്.
ചിലർ ഇതിനെ Near Death Experience (NDE) അഥവാ മരണസമീപ അനുഭവമായി കാണുന്നു.
ചിലർ ആത്മാവിന്റെ യാത്രയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.,മറ്റുചിലർ മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളായി ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.എന്തായാലും ആ സുഹൃത്ത് ജീവിതാവസാനം വരെ ഒരു കാര്യം ആവർത്തിച്ച് പറയുമായിരുന്നു:”ഞാൻ മരിച്ചിരുന്നു എന്ന് എല്ലാവരും കരുതിയ സമയത്ത് ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിന് പുറത്തായിരുന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് അനുവാദം ലഭിച്ചില്ല. ഭൂമിയിൽ എനിക്ക് ചെയ്യാനുള്ള ചില കാര്യങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം ഞാൻ തിരികെ വന്നത്.”ആ വാക്കുകൾ ഇന്നും കേൾക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യമുയർത്തുന്നു, ആത്മാവ് ശരീരത്തിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുന്നത് ചിലർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന സ്ഥാപിക്കാനാണ് അലക്സാണ്ടർ ജേക്കബ് ഈ കഥ അഭിമുഖത്തിൽ വിവരിച്ചത് .



