By പ്രാർത്ഥനയുടെ പുണ്യത്തിലേക്ക് കണ്ണുവെച്ച ജീവിതം: എൻ.എ. സുലൈമാൻ ഹാജിയുടെ വിടവാങ്ങൽ നമസ്കാരത്തിന് സാക്ഷ്യമാവുന്നു, ആശുപത്രി കിടക്കയിലും ആടിയുലയാത്ത വിശ്വാസം
കാസർകോട്: ഇസ്ലാമിക കർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ അടിയുറച്ച ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കണ്ണിയും അറ്റ് വീണിരിക്കുന്നു. ബോവിക്കാനത്തെ അടക്കാ വ്യാപാരിയും പൊവ്വൽ പള്ളത്ത് താമസക്കാരനുമായ എൻ.എ. സുലൈമാൻ ഹാജി (78) നിര്യാതനായപ്പോൾ, നാടറിഞ്ഞത് വെറുമൊരു കച്ചവടക്കാരന്റെ വിയോഗമല്ല; മറിച്ച്, പ്രാർത്ഥനയെ ജീവശ്വാസമായി കണ്ട ഒരു വലിയ മനുഷ്യന്റെ വിടവാങ്ങലാണ്.
നാലു പതിറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം കർണാടകയിലെ സുള്ള്യയിൽ അടക്കാ വ്യാപാര രംഗത്ത് സജീവമായിരുന്ന അദ്ദേഹം, കച്ചവട തിരക്കുകൾക്കിടയിലും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പരമപ്രാധാന്യമായി കണ്ടത് നാഥനു മുന്നിലെ സാഷ്ടാംഗങ്ങളെയായിരുന്നു. അടുത്തകാലത്താണ് അദ്ദേഹം തന്റെ കച്ചവടം ബോവിക്കാനത്തേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുകയും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തത്.
നമസ്കാരം: ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മുൻഗണന
ഒരു മുസ്ലിമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രപഞ്ചനാഥനുമായുള്ള ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധമാണ് നിസ്കാരം. ആ പ്രാർത്ഥനയുടെ പവിത്രത തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു സുലൈമാൻ ഹാജി. അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തറിഞ്ഞവർ പങ്കുവെക്കുന്ന ഓർമ്മകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് നിസ്കാരത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതീവ ശ്രദ്ധയാണ്.
“ജീവിതത്തിൽ നമസ്കാരത്തിന് ഏറ്റവും അധികം പ്രാധാന്യം നൽകിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം,” സുലൈമാൻ ഹാജിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ ഓരോരുത്തരും പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിലാണ് അത് പറയുന്നത്. ബോവിക്കാനം പള്ളിയിൽ സ്ഥിരമായി നിസ്കാരത്തിനെത്താറുള്ള അദ്ദേഹം, പ്രാർത്ഥനയുടെ കാര്യത്തിൽ അല്പംപോലും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാറില്ലായിരുന്നു. “ഒരു വഖ്ത് (സമയം) പോലും നിസ്കരിക്കാതെ പിന്തിപ്പിക്കരുത്,” എന്ന് കാണുന്നവരെയെല്ലാം അദ്ദേഹം നിരന്തരം സ്നേഹത്തോടെ ഉപദേശിക്കുമായിരുന്നു.
ആശുപത്രി കിടക്കയിലും ആടിയുലയാത്ത വിശ്വാസം
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ, രോഗശയ്യയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് നിറയെ പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നു. കടുത്ത ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കിടയിലും തന്റെ നമസ്കാരം നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം വല്ലാത്ത വിഷമം അനുഭവിച്ചിരുന്നു. രോഗം മാറി ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയാൽ, വിട്ടുപോയ ആ നിസ്കാരങ്ങളെല്ലാം ഖളാ വീട്ടണം (വീണ്ടെടുക്കണം) എന്ന് അദ്ദേഹം അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുകയും, നഷ്ടപ്പെട്ട നമസ്കാരങ്ങളെ കുറിച്ച് അത് ഒരു പേപ്പറിൽ എഴുതിവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു
എന്നാൽ, വിധി അദ്ദേഹത്തിന് അതിനുള്ള അവസരം നൽകിയില്ല. എങ്കിലും, അവസാന ശ്വാസം വരെയും തന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരോട് നിസ്കാരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ ഗൗരവത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രോഗവേദനകളേക്കാൾ അദ്ദേഹത്തെ തളർത്തിയത് പ്രാർത്ഥന മുറിഞ്ഞുപോകുമെന്ന ആകുലതയായിരുന്നു എന്നത്, ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്ന നിസ്കാരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യവും മാഹാത്മ്യവുമാണ് നമുക്ക് മുന്നിൽ വരച്ചുകാണിക്കുന്നത്.
അല്ലാഹുവുമായുള്ള ആത്മബന്ധം സുഗന്ധം പരത്തുന്ന ആ ജീവിതം ഒടുവിൽ പൊവ്വൽ ജുമാമസ്ജിദ് അങ്കണത്തിൽ ഖബറടക്കപ്പെട്ടു. അസ്‌മയാണ് ഭാര്യ. ഉമർ, ഷംസുദ്ദീൻ (ഇരുവരും ഗൾഫ്), സെമീറ (നായന്മാർമൂല) എന്നിവർ മക്കളും, ഹനീഫ് (നായന്മാർമൂല), തംസീം, സഫിയ എന്നിവർ മരുമക്കളുമാണ്. അബ്ദുല്ല, മുഹമ്മദ് എന്നിവർ സഹോദരങ്ങളാണ്.
പ്രാർത്ഥനയുടെ വെളിച്ചം സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പകർന്നുനൽകി യാത്രയായ ആ വലിയ മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മകൾ, വരുംതലമുറകൾക്ക് എക്കാലത്തും ഒരു മാതൃകയായി അവശേഷിക്കും.
